هایپرترمیای پرفیوژن منطقه ای

هایپرترمیای پرفیوژن منطقه ای معمولا با تزریق مایعات گرم در یک اندام حرکتی، عضو و یا حفره ای از بدن همراه است و معمولا به همراه شیمی درمانی (سیلین[1] و همکاران، 2000) استفاده می شود. شیمی درمانی داخل صفاقی(فضای داخل شکم که شامل روده، معده و کبد است) یک تکنیک برای درمان سرطان در حفره­ی صفاقی از جمله سرطان معده می باشد ( کوناساکی[2] و همکاران، 2006؛ کرکار[3] و همکاران، 2009).

اصطلاح ” شیمی درمانی هایپرترمیا[4]” بدان معنی است که محلول شامل مواد شیمی­درمانی به درجه حرارتی بالاتر از دمای طبیعی بدن گرم می­شود. در طول فرایند درمان، داروهای ضد سرطان بعد از گرم شدن در دستگاه از طریق حفره صفاقی وارد منطقه می شود. در این روش درجه حرارت حفره صفاقی به °C 42-41 می رسد. سرطان­هایی مانند سرطان روده بزرگ، سرطان تخمدان، سرطان معده، سرطان آپاندیس که به سطوح پوشش صفاقی گسترش یافته باشد، استفاده از این روش برای درمان را بسیار دشوار می کنند. با این حال هنگامی که این سرطان به حفره صفاقی محدود باشد، HIPEC یک گزینه برای درمان بیماری خواهد بود. سه روش عمده برای اجرای HIPEC در داخل حفره صفاقی وجود دارد. قبل از اینکه HIPEC تجویز شود، جراح با استفاده از روش استاندارد جراحی، تمامی تومورهای قابل مشاهده که در سراسر حفره صفاق وجود دارند را حذف می کند. به این جراحی کاهنده       می­گویند. پس از جراحی کاهش دهنده تومور،جراح HIPEC را انجام می دهد. بسته به نوع داروی سیتوتوکسیک، مدت زمان شیمی درمانی بین 30 تا 90 دقیقه تغییرمیکند. این عمل به خصوص در درمان سرطان تخمدان و سرطان روده­ی بزرگ استفاده می شود.

1-5-8- هایپرترمیای کل بدن[5]

هایپرترمیای کل بدن به مدت 8-4 ساعت دمای کل بدن را به °C5/39و یا به مدت 2-1 ساعت به دمایی نزدیک به °C42 می رساند. با این حال به علت آسیب پذیری بافت­های کبد و مغز، حداکثر درجه حرارت در روشWBH  به دمای °C42-8/41محدود می شود. دراین روش  توزیع دما در کل بدن یکنواخت بوده و بر اساس محل تومور انتخاب نمی شود. با این حال WBH حتی در دمای یکسان نیز نتایج متفاوتی با دیگر روش­ها دارد. در درمان سیستماتیک، خون باعث بقای تومور می­شود، در حالی که در درمان محلی یا منطقه­ای، خون با دمای طبیعی بدن، تومور را سرد می کند.

دو روش مستقیم قابل اجرا برای انجام هایپرترمیای سیستماتیک وجود دارد. درمان خارج از جسم[6] و درمان درون جسم[7]. روش خارج از جسم که کمتر استفاده می شود، گرم کردن خون در خارج از بدن و پمپ کردن آن به بدن بیمار است. روش مناسب تر این است که محیط اطراف بیمار را تحت امواج مادون قرمز (و با استفاده از آب به عنوان فیلتر) قرار دهیم. گرم کردن خون در بستر مویرگی و زیر پوست، منجر به گرم کردن کل جریان خون شده و از این طریق تمام بدن گرم می شود. این روش با پوست بدن سازگارتر است. برای انجام این کار، برنامه WIRA خود را به سبب نفوذ بالای آن به بستر مویرگی زیر پوست از دیگر برنامه ها متمایز می کند. با WIRA می توان تداخل امواج مادون قرمز B و C را از تابش گرمایی حذف کرد. بنابراین توان تابش بالاتری را می توان در یک سطح قابل تحمل نسبت به تابش گرمایی فیلتر نشده اعمال کرد. بیمار در طول مدت درمان که ممکن است حدود یک تا چهار ساعت به طول انجامد، در حالت استراحت قرار دارد. دمای بدن بیمار در حدود 30 دقیقه به دمای هدف که °C8/41 است می رسد و در حدود یک ساعت در مرحله ی خنک شوندگی قرار می گیرد.

استفاده از WBH در حد متوسط (با درجه حرارت پایین تر) برای جلوگیری از مسائل جانبی نیز ممکن است مورد استفاده قرار گیرد. این روش را بیشتر برای درمان سرطان هایی که در کل بدن شیوع پیدا کرده اند می­توان به کار برد. WBH امکان همکاری با درمان های معمولی را فراهم می کند. از معایب WBH می توان به ایجاد فشارهای سیستماتیک به سبب حرارت دهی کل بدن، عدم گرمایش لازم در تومور و محدودیت افزایش درجه حرارت بیش از °C 42 به دلیل بافت های حیاتی مانند قلب، ریه، کبد و مغز اشاره نمود.

[1] Ceelen

[2] Kunisaki

[3] Kerkar

[4] HIPEC

[5] Whole Body Hyperthermia (WBH)

[6] in vitro

[7] In vivo

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

مدل سازی درمان سرطان به روش هایپرترمیای نانو سیال مغناطیسی در تومورهای سه بعدی