رویکردهای حل تعارض

الف ) رویکرد مخرب حل تعارض : در رویکردهای مخرب حال تعارض، همسران مسایل قدیمی را پیش می‌کشند، تنها احساسات منفی را بیان می کنند، اطلاعات انتخابی را بیان می کنند، بر روی افرد به جای مسائل تمرکز می کنند و بر تفاوت با هدف به حداقل رساندن تغییر تاکید می کنند و اغلب برنده و بازنده وجود دارد که صمیمیت را کاهش می دهد.

ب ) رویکرد سازنده حل تعارض : در این رویکرد، همسران بر مسایل حال به جای مسائل گذشته تاکید می کنند هم احساسات منفی و هم احساسات مثبت را با یکدیگر در میان می گذارند، اطلاعات را به شیوه ای باز می کنند که هر کسی مسئولیت خودش را بپذیرد و در جستجوی اشتباهاتشان باشد، هر دو برنده اند، در نتیجه صمیمیت افزایش می یابد ( شیری، 1387).

کنترل تعارض

میلر و زورادی[1] (1994) به نقل از ذوالفقاری مطلق یک دوره هفت مرحله ای برای کنترل تعارض پیشنهاد کردند : 1- بازسازی مشکل : افراد شناخت خود را از مشکل افزایش دهند.

2- تعریف مشکل : شخص زمانی که دیگری درباره مشکل سخن می گویند به درستی گوش کند و بعد از پایان سخن او دیدگاهش را بازگو کند.

3 – پای بندی : افراد همه تلاششان را برای حل مشکل و بهبود روابطشان به کار ببرند.

4 – بازگویی نکات برجسته رفتارهای خوشایند و نا خوشایند : متعارضان برای حل مسائلشان، رفتارهای خوشایند و نا خوشایند یکدیگر را در حضور هم بازگو کنند، بی آنکه سخنشان جنبه ارزشی و پیش داوری داشته باشد.

5 – گفتگو : درگیران تعارض با طرح روشن و صمیمانه دیدگاه های متفاوت خود، برای رسیدن به تفاهم، تلاش می کنند.

6 – پیمان : یک پیمان هفتگی بسته شود تا هر دو سوی تعارض، عبارات و رفتارهای ویژه ای به کار گیرند تا خشنودی از ارتباط افزایش یابد.

7 – پیگیری : پیمان های هفتگی پیگیری شود و چنانچه نیاز به دگرگونی و بازنگری دارد به آن عمل شود و متعارضان دوباره به اجرای آن پایبند باشند( شفیعی نیا، 1384).

[1] Miler & zorady

لينک جزييات بيشتر و دانلود اين پايان نامه:

رابطه پنج عامل بزرگ شخصیت با حل تعارض و سازگاری زناشویی