غنی کردن محیط خانواده توسط والدین   

غنی کردن محیط خانواده از دیگر مسوولیت های مهم والدین در این زمینه است. والدین می توانند به جای خرید اشیای غیر ضروری برای دانش آموزان، کتاب های کمک درسی و وسایل کمک آموزشی تهیه کنند، تا هم از این طریق دانش آموزان اوقات فراغت خود را به خوبی بگذرانند و هم به یادگیری آن ها کمک شود. متأسفانه در کشور ایران، مطالعه ی کتاب های غیر درسی و کمک درسی کم تر متداول است، در حالی که از طریق این گونه کتاب ها می توان کمک مؤثری به فرزندان کرد(آرمند،1387).

2-2-3-6. الگوي روابط والد و فرزند     

مطالعات اوليه در اين زمينه شديداًًً تحت تأثير مفهوم كودك به‌عنوان لوحي سفيد بود اين امر به مبادله‌اي براي مداخله شديد والدين در زندگي كودكان بدل شد. اين ديدگاه تبيين‌هاي پيوسته و گسسته و مسير تحول را با يكديگر همراه مي‌كند بدين معني كه والدين، كودك شكل‌پذير و منفعل را به تدريج و در طول زمان شكل مي‌دهند(استانفورد و بي ير[1]، 1993 ترجمه دهقان‌پور، 1377).الگوي قديمي رابطه والد و نوجوان چنين بود كه با بالغ شدن نوجوان از والدين كناره‌گيري مي‌كردند و وارد دنيايي مستقل و جداي از والدين مي‌شدند(برجعلي، 1378).

چون ديدگاه قديمي روابط والدين و نوجوانان به‌وسيله تحقيقات جديد مورد انتقاد قرار گرفت نظريه پردازان الگوهايي ارايه كردند كه در اين الگوها نوجوانان سالم ضمن اين‌كه با والدين خود زندگي مي‌كنند به‌طور همزمان به استقلال نيز دست مي‌يابند (دسي و كني[2]، 1997).

يكي از الگوهاي روابط نوجوانان و والد نظريه‌ي اتكاي متقابل يا وابستگي متقابل است. طبق اين ديدگاه روابط بين نوجوانان و والدينشان دايماً در حال تغيير است. طي دوران كودكي والدين بيشترين كنترل در تصميم‌گيري‌هاي خانوادگي را دارند. در دوران نوجواني والدين آزادي بيشتري به فرزندان مي‌دهند. نوجوانان بزرگ‌تر به اين مرحله از درك مي‌رسند كه والدين آن‌ها كساني نيستند كه همه چيز را بدانند. اين تغيير در رابطه‌ي والد فرزندي ضمن حفظ احساس وابستگي در نوجوانان آن‌ها را در كسب استقلال ياري مي‌كند(برجعلي، 1378).

 

 

2-2-3-7. سبك‌هاي والدين[3]                  

ديانا بامريند[4] (1973،‌ 1975، 1980،‌ 1991) در يك سلسله مطالعات برجسته با مشاهده‌ي تعامل‌هاي والدين با فرزندان اطلاعات فراواني در زمينه‌ي سبك‌هاي فرزندپروري(سبك والدين) به دست آورد. وي دريافت كه سبك والدين انواع مختلفي دارد و طيفي از پذيرندگي[5]– توقع[6] را شامل مي‌شود. توقع داشتن يعني اين‌كه تا چه اندازه والدين خواسته‌هاي خود را براي فرزندانشان وضع كرده و بر آن‌ها اعمال مي‌كنند و پذيرندگي به اين معني است كه تا چه اندازه آن‌ها با فرزندانشان گرم بوده،‌ آن‌ها را مي‌پذيرند و به آن‌ها تعهد دارند (بامريند، 1991).

[1]. Stanfourd & Beyer

[2]. Dacey & Kenny

[3]. Parenting style

[4]. Baumrind,D

[5]. Responsiveness

[6]. Demandingness

لینک جزییات بیشتر و دانلود این پایان نامه:

نقش خودکارآمدی، شادکامی و درگیری والدین در امور تحصیلی به عنوان پیش بینی کننده های پیشرفت تحصیلی دانش آموزان  دختر پایه اول دبیرستان شهر بندرعباس