امروزه مي دانيم كه آنتي ژن استراليايي همان آنتي ژن سطحي ويروس هپاتيت ب يا HBsAg می باشد . با بهره گیری از ميكروسكوپ الكتروني شكل و ساختمان اين ويروس شناخته شده می باشد . به هر حال بخش فعال ويروس در قسمت مركزي و آنتي ژن سطحي HBsAg در سطح آن قرار دارد . در صورت مثبت بودن HBsAg ، فرد آلوده تلقي مي گردد . محل زندگي و تكثير ويروس كبد آدمي می باشد و محصولات آن پس از توليد به درون گردش خون مي ريزند .

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

بدن در برابر عفونت ويروسي از خود دفاع مي كند و عليه آنتي ژنهاي ويروسي ، آنتي بادي يا آنتي كر ( پادتن ) مي سازد . در بسياري از موراد ، بدن با دفاع خود عفونت را دفع كرده و فقط ردپاي آن به صورت مثبت بودن آنتي باديها ( پادتن ها ) مشخص مي گردد . در اين شرايط علاوه بر رفع خطر ، فرد پیش روی عفونت مجدد مصون مي گردد و به اصطلاح خود واكسينه شده می باشد .
نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

ناقل بيماري هپاتيت
ناقل بيماري هپاتيت به كساني گفته مي گردد كه ويروس هپاتيت (ب) در خونشان به مدت بيش از 6 ماه وجود داشته باشد ، حال عمومي خوبي داشته باشند و در بررسي آزمايشگاهي اختلالي در كار كبد آنان نظاره نشود . در چنين شرايطي ويروس به صورت مسالمت آميز در داخل بدن هست ولي آسيبي به كبد وارد نمي كند .
چگونگي شناسايي ناقلين هپاتيت ب
در اغلب موارد افراد به دنبال اهداي خون و مشخص شدن وجود آلودگي ويروس هپاتيت ب به پزشكي مراجعه مي كنند . اين افراد معمولا هيچ گونه علامتي ندارند و از آلوده بودن خود نيز اظهار تعجب مي نمايند .
مدتي پس از اهداي خون ، سازمان انتقال خون ايران با ارسال نامه و كارتي وجود عفونت در خون ناقلين هپاتيت ب را متذكر مي گردد و دستورهاي بهداشتي را گوشزد مي كند .در برخي موارد به دنبال آزمايشات دوره اي وجود عفونت در خون افراد مشخص مي گردد .
ممكن می باشد به دنبال اطلاع از بيماري خود غمگين و ناراحت شويد . بر اعصاب خود مسلط شويد به فكر آينده خود باشيد و براي بررسي بيشتر و كسب اطلاعات به درمانگاه هپاتيت مراجعه كنيد .
راههاي انتقال ويروس هپاتيت ب
همانطور كه قبلا ذكر گردید تنها مخزن اين عفونت بشر می باشد و انتقال آن از افراد آلوده به افراد سالم صورت مي گيرد . راههاي انتقال عفونت عبارتند از :

  1. در مناطقي كه ميزان ناقلين زياد می باشد ، عفونت احتمالا از طريق انتقال از مادران آلوده به نوزادان ايجاد مي گردد . عفونت نه از طريق بند نافي ، بلكه از طريق بدن مادر در هنگام زايمان و در جريان تماس نزديك بعد از آن منتقل مي گردد . در مطالعاتي كه توسط دكتر علويان و همكاران در سال 74 در اهداكنندگان خون انجام شده می باشد ، انتقال از مادر به نوزاد مهمترين راه انتقال در ايران بوده می باشد .
  2. تماس جنسي با فرد ناقل هپاتيت مي تواند به انتقال عفونت منجر گردد . براي ممانعت از اين امر ، انجام واكسيناسيون و بهره گیری از كاندوم توصيه مي گردد .
  3. كارمندان بيمارستانها كه در تماس نزديك با بيماران هستند ، در معرض خطر ابتلاي بيشتري هستند . اين خطر به دليل آلوده شدن با خون بيمار مثلا از راه فرورفتن سوزن آلوده به دست و يا از طريق خراشهاي پوستي می باشد . اين خطر براي جراحان و دندانپزشكان دوچندان مي گردد .
  4. استفادهاز خون و فرآورده هاي خوني آلوده : اين مساله اکثرا در چند دهه قبل اتفاق مي افتادو زیرا امروزه در تمامي جهان ( و مانند ايران ) خونهاي اهدايي براي شناسايي ويروس هپاتيت ب آزمايش مي شوند ، خون و فرآورده هاي آن سالم هستند .
  5. بهره گیری از وسايل غير استريل در دندانپزشكي ، سوراخ كردن غيربهداشتي گوش ، خالكوبي و حجامت جزو راههاي احتمالي انتقال عفونت تلقي مي شوند .
  6. بند پاياني كه خون مي مكند ( از قبيل پشه يا ساس هاي رختخواب ) بخصوص در مناطق گرمسير ، عوامل مهمي در انتقال عفونت هستند ، ولي شاهدي دال بر تكثير ويروس در بدن بند پا وجود ندارد .

چند سئوال

من مردي 25 ساله هستم و به دنبال اهداي خون متوجه هپاتيت در خون خود شده ام ، آيا انتقال عفونت در دوران نوزادي از مادرم به من صورت گرفته می باشد ؟
آري . اصولا انتقال عامل عفوني از مادر آلوده به نوزادان در اغلب موارد همراه با علامت نيست و اكثر افراد بدون علامت و به دنبال اهداي خون متوجــــــه آلودگي خود مي شوند . پيشنهاد مي گردد مادر ، خواهر و برادرانتان بررسي شوند . در اكثر موارد شواهدي از آلودگي فعلي يا قبلي در آنها ديده مي گردد .

يكي از اقوام ما ناقل هپاتيت ب می باشد ، آيا مي توانيم جهت مهماني و صرف غذا به خانه او برويم ؟
هيچ منعي ندارد ، حتي اگر آن فرد آشپز غذاي شما باشد . مي توانيد با اطمينان خاطر ، با او رفت و آمد داشته باشيد و از آن غذا با كمال اطمينان ميل كنيد .

من كارمند يكي از اداره هاي دولتي هستم ، يكي از همكارانم HBsAg مثبت می باشد ، آيا امكان انتقال هپاتيت از او به ما هست ؟
 خير . خوشبختانه تماسهاي عادي و روزمره نظير دست دادن ، در يك اطاق كار كردن ، معاشرت با دوستان و همكلاسيها و افراد فاميل خطر انتقال بيماري را به دنبال ندارد و جاي نگراني نيست . فقط رعايت نكات بهداشتي كافي می باشد .

آيا امكان انتقال هپاتيت از حيوانات اهلي مثل سگ و گربه و …  به بشر هست ؟
خير . بيماري هپاتيت از اين طريق منتقل نمي گردد .

مهمترين راه انتقال ويروس هپاتيت ب در ايران ، از مادران آلوده به نوزادان می باشد .
   مهمترين راه انتقال ويروس هپاتيت ب در غرب از راه مقاربت ، خصوصا خارج از چهارچوب خانواده می باشد .
    بيماري از راه معاشرت معمولي ، غذاخوردن و دست دادن منتقل نمي گردد .

علائم بيماري
با در نظر داشتن اينكه در غالب موارد عفونت از مادران آلوده به نوزادان منتقل مي گردد ، تا سالها علامتي ديده نمي گردد .در برخي موارد به دنبال هپاتيت حاد ويروسي فرد دچار حالت ناقلي مي گردد .در اين افراد به دنبال علائم هپاتيت مانند بي اشتهايي ، ضعف ، بي حالي ، پررنگي ادرار و زردي سيستم ايمني بدن نمي تواند HBsAg را منفي كند و بعد از 6 ماه با وجود بهبودي ظاهري فرد آلوده باقي مي ماند .
خوشبختانه تنها 10 درصد افراد مبتلا به هپاتيت حاد ويروسي دچار حالت ازمان مي شوند و ناقل هپاتيت باقي مي مانند ولي متاسفانه در صورت انتقال عفونت از مادران به نوزادان ، در غالب موارد حالت ناقل پابرجا خواهد ماند و نوزادان آلوده امروزه خود آلوده كنندگان جامعه فردا خواهند بود .
تشخيص
بر اساس اكثر گزارش هاي علمي بسياري از كساني كه به ويــروس هپاتيت ب آلــــــــوده مي شوند ، از بيماري خود آگاهي ندارند و سالها پس از ابتلا دچار بيماري مي شوند . راه تشخيص اين بيماري اندازه گيري آنتي ژن سطحي اين ويروس يعني HBsAg  می باشد . در مورد فردي كه آزمايش HBsAg وي مثبت می باشد ، تنها نتيجه اي كه مي توان گرفت ، اين می باشد كه شخص ، آلوده به ويروس هپاتيت ب می باشد ( يعني در بدن وي ويروس هپاتيت ب هست .) آن چیز که اين آزمايش را معني دار مي كند ، حال عمومي بيمــــــار ، وضعيت كبد ( اندازه آن و نتايج آزمايش هاي تخصصي كبد ) و چند آزمايش ديگر در مورد فعاليت ويروس در بدن می باشد .
دربسياري از موارد به دنبال كشف يك مورد HBsAg مثبت ، ساير افراد خانواده آزمايش شده و موارد مثبت و بدون علامت شناسايي مي شوند .

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

مهمترين مساله در ارتباط با ناقلين هپاتيت ب
از آنجا كه اين بيماري هيچ گونه علامت ، نشانه و ناراحتي ندارد ولي در خون و بدنشان ويروس هست ، مهمترين مساله و مشكل در مورد اين گروه از افراد ، انتقال ويروس به ديگران می باشد .  در واقع اين افراد مهمترين و اصلي ترين مخـزن ويروس هپاتيت ب هستند .
پيشگيري
بهترين راه مسلح شدن افراد برعليه ويروس ، بهره گیری از واكسن و رعايت دستورات بهداشتي می باشد .
واكسن هپاتيت نوع ب كه در حال حاضر بهره گیری مي گردد ، در واقع همان آنتي ژن ويروس هپاتيت ب HBsAg می باشد كه از خون ناقلين سالم بدست آمده و تغليظ شده می باشد . نوعي ديگري از واكسن هست كه به روش ژنتيكي ( Recombinant ) تهيه شده می باشد . واكسيناسيون معمولا در سه نوبت و به فواصل يك ماه و 6 ماه از تزريق اول صورت مي گيرد .

بهره گیری از واكسن هپاتيت ب خطر انتقال ايدز و … را به دنبال ندارد و اين واكسن كاملا بي خطر می باشد .

چه كساني بايد واكسيناسيون هپاتيت ب انجام دهند .
       1.      نوزادان
       2.      كودكان كمتر از 9 سال
       3.    كادر بهداشتي  درماني كه ممكن می باشد با خون و يا سوزن و يا ساير وسايل آلوده به ويروس در تماس         باشند . اين گروه شامل : پزشكان و پرستاران بخشها ، كاركنان بخشهاي همودياليز ، تكنسينهاي آزمايشگاه        ، بانك خون و سازمان انتقال خون و …  می باشد .
       4.      دندانپزشكان و كمك دندانپزشكاني كه بطور مستقيم با بيمار در تماس هستند .
       5.      بيماراني كه مرتبا دياليز مي شوند .
       6.      والدين ، فرزندان و همسر شخص مبتلا به هپاتيت حاد ب و يا ناقلين هپاتيت ب ( كه در ظاهر سالم بنظر مي رسند ) .

واكسيناسيون افراد فوق در درجه اول قرار دارد و اگر تمامي اين گروهها واكسينه شدند ، آنگاه بهتر می باشد ( در صورت وجود امكانات كافي ) ساير افراد جامعه نيز واكسينه شوند . در حال حاضر واكسيناسيون همه افراد جامعه در برنامه كشوري نيست به هر حال گروههاي در معرض خطر اولويت دارند .

عوارض واكسن هپاتيت ب چيست ؟
عوارض اين واكسن بسيار كم و جزيي بوده و ممكن می باشد فقط باعث قرمزي و ورم محل تزريق ، گاهي درد عضلاني خفيف و تب كمتر از 38 درجه سانتيگراد گردد كه پس از مدتي از بين مي رود .

خوشبختانه واكسن هپاتيت ب در بيش از 90 درصد موارد شخص را در برابر ابتلا به هپاتيت ب ايمن مي كند .

چند سئوال و …

آيا مي توان بدون ارزيابي وضع فرد از نظر هپاتيت ب از واكسن بهره گیری كرد ؟
خير . گرچه تزريق واكسن حتي به افراد HBsAg مثبت خطردر بر ندارد ولي با در نظر داشتن لزوم شناسايي افراد HBsAg مثبت و پي گيري آنان بهتر می باشد پس از مشخص شدن وضعيت بيمار واكسن تزريق گردد .

آيا كسي كه خون خود پادتن ضد ويروس هپاتيت ب يا HBsAg دارد ، نيز بايد واكسن بزند؟
خير . كساني كه در پي ابتلا به هپاتيت و بهبود بيماري ، در خونشان آنتي بادي با عيار مناسب وجود داشته باشد ، نيازي به تزريق واكسن ندارند ، زيرا خود بطور طبيعي واكسينه شده اند .

چگونه مي توان از تاثير واكسن اطمينان حاصل كرد ؟
با انجام آزمايش خون و اندازه گيري پادتن ضد ويروس هپاتيت ب (HBsAb) يكماه تا سه ماه پس از تكميل واكسيناسيون مي توان مشخص كرد كه آيا واكسن تاثير داشته می باشد يا خير .

تزريق واكسن هپاتيت ب در طول دوران بارداري بلامانع می باشد و هيچ اثر بدي روي جنين ندارد .

ازدواج و ناقلين هپاتيت
هيچ مانعي براي ازدواج خانمها و آقايان ناقل هپاتيت ب با افراد سالم وجود ندارد .


پاسخ دهید